In de dagelijkse praktijk 2

“Ik blijf er maar last van hebben! Ik denk er telkens weer aan terug…..”.
Emma is 22 jaar en assistente bij een huisarts in onze regio. Haar baas belt me en geeft aan dat Emma op zijn kosten counseling mag krijgen.

Een man op leeftijd Henk, cliënt bij de huisarts, is inmiddels overleden. Een half jaar eerder belt zijn vrouw Toos naar de huisartsenpraktijk. Emma neemt op. Toos geeft aan dat Henk wat benauwd is en vraagt zich af of ze langs kunnen komen. Het is die vrijdagmiddag heel druk in de praktijk. De dokter heeft op dat moment geen ruimte vrij in zijn agenda. Emma neemt de klachten door met Toos en geeft aan dat ze nog even aankijken hoe het die middag verder met Henk gaat. Emma drukt Toos op het hart dat als de situatie van Henk verslechtert of als Toos het niet vertrouwt, dat ze dan alsnog aan de bel trekt. In de loop van dat weekeinde, op zondag overlijdt Henk……

Emma vraagt zich nu, een half jaar later, nog steeds af: “Ben ik wel duidelijk genoeg geweest? Ik blijf maar terugdenken aan die situatie. De beelden, gevoelens en geluiden van toen blijven maar bij me terugkomen”.
Emma voelt zich enorm schuldig. “Rationeel gezien weet ik dat ik geheel volgens procedure heb gehandeld, maar het voelt niet goed!” Emma blijft er maar over piekeren en malen en dit vreet energie! Als ook maar iemand in haar omgeving over benauwdheid klaagt, dan wordt Emma overvallen door eens schuldgevoel en verkrampt op dat moment.

Wat “triggert” ons?
In je leven krijg je prettige en minder prettige emoties te verwerken. Meestal worden ze goed bij ons verwerkt. Bij ervaringen of belevenissen, die je als heftig hebt ervaren of die indruk op je hebben gemaakt, kan die verwerking van emoties wel eens anders lopen en kan het zijn dat je hier later in je leven bewust of onbewust nog last van hebt.

Bij het verwerken van informatie, maakt ons lichaam gebruik van automatische processen. Het gaat als vanzelf en dat is vaak heel prettig. We hoeven bijv. niet iedere keer na te denken hoe we onze tanden moeten poetsen, ons zelf moeten aankleden iedere dag, etc. Wat nu als er informatie bij ons binnen komt onder stress, zoals hetgeen Emma hierboven mee heeft gemaakt? Deze informatie wordt dan vaak chaotisch in onze hersens opgeslagen. Bij Emma heeft haar brein “benauwdheid” en “schuldgevoel” aan elkaar gekoppeld. Terwijl ’t niet reëel is om bij iedere vorm van benauwdheid, denk aan astma, direct jezelf schuldig te voelen.

Een ander (in dit geval extreem) voorbeeld van hoe die onbewuste processen werken. Stel Frits, die is ooit betrokken geweest bij een bankoverval. Er lag een rood tapijt in de overvallen bank en de overvaller, die een pistool tegen het hoofd van Frits aan hield, rook naar zweet. Ongetwijfeld, zo kun je je voorstellen, een stressvolle situatie. 3 maanden later loopt Frits over een rode loper bij een bruiloft en wordt “boem pats” overvallen door angst en hij snapt er niets van. Een week daarna zit hij naast zijn collega op het werk die naar zweet ruikt en “boem pats” wordt hij weer overvallen door angst. Je begrijpt het wellicht al dat Frits “getriggerd” wordt door zweetlucht en de rode kleur van de loper. Hij reageert op iets “ouds” (de bankoverval) terwijl de reactie (angst) in het heden, zittend naast een collega of lopend over een rode loper, niet reëel of functioneel is.

Zo ook wordt Emma in het hier en nu “getriggerd”. Alle cliënten in de huisartsenpraktijk die ook maar enigszins benauwd zijn, herinneren Emma aan het verleden.

Neuro Linguïstisch Programmeren
Via een techniek vanuit de NLP: “de levenslijn”, ontdekt Emma dat ze met meer zelfvertrouwen destijds beter met de hele situatie rondom Henk had om kunnen gaan. Ze denkt terug aan ’n moment dat ze vol zelfvertrouwen was. “Ik weet het al! Ongeveer 1 jaar geleden kreeg ik een prachtige beoordeling vanuit mijn werk. Op papier had mijn baas het volgende gemeld: “Je bent een betrouwbare en goede assistente en je hebt hart voor de zaak”. Ik steeg zelfs een trede in loonhoogte! Dàt was zelfvertrouwen.”
We staan er nog eens bij stil, wat ze toen voelde, wat ze dacht, hoe dat eruit zag, wat ze hoorde en met dàt beeld nog helder voor ogen rijdt ze terug naar huis.

Tijdens een volgende afspraak, geeft Emma aan: “Het lijkt wel of het al weg is, dat schuldgevoel… Ik snap er niets van, dat kan toch niet zo snel al? Mijn vriend zegt ook dat hij mij anders vindt, rustiger, meer relaxed”. Emma wil graag voor de zekerheid, stel dat het schuldgevoel toch weer terugkomt, een afspraak maken voor over 3 maanden.

Vlak voor onze geplande afspraak spreek ik Emma via de telefoon. “Het gaat goed met me! Ik denk echt maar af en toe aan het nare voorval en niet eens lang. Ik laat het meteen weer los.”
Een vervolgafspraak is niet meer nodig. Dat is ook het mooie van NLP. Als je er open voor staat, dan kun je via een aantal afspraken al heel mooie stappen in ontwikkeling maken. Soms is er nog wat extra’s nodig, maar in dit geval had Emma aan 5 uur counseling voldoende. NLP is een kortdurende oplossingsgerichte aanpak met als voorbeeld Emma, die nu vol zelfvertrouwen toekomstige situaties aangaat, ook die waar “benauwdheid” speelt!

Tekst: Miranda Custers-Salmans
*Om privacy redenen zijn de namen uit dit artikel gefingeerd.