Wat is jouw waarheid?

Het kan je niet ontgaan zijn. De kranten en andere media staan er vol van. De aanslagen in Parijs hebben op velen van ons indruk gemaakt. Ook in Weert was er een manifestatie waar o.a. de slachtoffers werden herdacht.
Hoe kan het dat iemand zo overtuigd is van zijn eigen geloof, zijn eigen waarheid? Hoe kan het dat iemands beeld van de werkelijkheid zó bepalend kan zijn, zoveel teweeg brengt?  Afgezien van het feit welke religie je eventueel aanhangt; wat is jouw waarheid?

Wat is dat eigenlijk De waarheid?
Dat wat jij gelooft is maar een gedachte. We hebben de hele dag door gedachten. Gedachten over wat me meemaken, gedachten over onszelf, gedachten over de ander, gedachten over de wereld en noem maar op.
Dat wat jij gelooft is maar een gedachte, die hoeft nog niet waar te zijn. Een gedachte is maar een idee in je hoofd. Uit gedachtes wordt vaak een 1e voorzichtige conclusie getrokken en als we die gedachten en conclusies serieus gaan nemen, dan worden het overtuigingen: we weten het zeker!
We zijn soms geneigd om onze eigen conclusies en overtuigingen te zien als De waarheid.
De waarheid echter, bestaat uit niets anders dan jouw eigen gedachten. En hoe waar zijn jouw gedachten nu echt? Wat maakt jouw gedachten “meer waar” dan die van mij?

Conclusies trekken.
Wist je overigens dat 400 miljard bits informatie per seconde door onze zintuigen wordt opgevangen en in onze hersenen wordt verwerkt? En dat we ons van slechts 2000 bits informatie per seconde bewust zijn?
Hoe gemakkelijk en snel kun je (onbewust) dan wellicht een foute conclusie trekken?

Een voorbeeld waarin helder wordt dat we soms te snel conclusies trekken. We kennen wellicht nog ‘t plaatje van de man met de beer uit de media. Direct nadat deze foto werd gepubliceerd, was er hevige kritiek. “Hoe kan het dat deze man een teddybeer van een slachtoffer van vlucht MH17 als een trofee omhoog houdt?” Het feit is dat hij een beer omhoog houdt. De conclusie die in 1e instantie werd getrokken bleek geen juiste te zijn. De volledige video van de man met de teddybeer liet namelijk zien dat hij dit deed uit eerbetoon aan de doden….
Conclusies trekken doen we de hele dag. In belangrijke situaties is het goed om je daar bewust van te zijn en indien nodig je conclusies te heroverwegen.

Hoe ons verstand ons kan (mis)leiden.
Nog een voorbeeld hoe we ons kunnen laten (mis)leiden door ons brein.

Wat zie jij in ‘t bijgevoegde plaatje? Een eend of een konijn?

Welnu, je kunt beiden zien: de eend kijkt naar links en het konijn kijkt naar rechts. Magisch hè, wat je verstand je kan laten geloven? Het is maar net wat je denkt te zien en dat kan dan ook nog per seconde veranderen. Zo wispelturig is ons brein. Goed om te weten als je blindelings volgt wat je denkt te zien!

Niet alleen maar in bovenstaande voorbeelden, maar ook in het dagelijkse leven laten we ons misleiden door ons brein. Als je bijvoorbeeld boodschappen doet in de supermarkt, heb je dan het gevoel dat jouw koopgedrag constant wordt beïnvloed? Waarschijnlijk niet. Maar toch zit een supermarkt vol met psychologische foefjes om je meer te laten kopen dan je van plan bent. De meeste supermarkten beginnen bijvoorbeeld met groente en fruit. Dit is namelijk de meest kleurrijke en ook een gezonde afdeling van een supermarkt en dat geeft je onbewust een goed gevoel.

Jezelf uitdagen
Wat zijn de feiten en welke betekenis geven wij aan deze feiten?
Hoe vaak of waarvan ben jij zeker dat iets De waarheid is?
Daag jezelf eens uit om jezelf de volgende vragen te stellen bij “jouw eigen waarheid” (de best passende vraag is afhankelijk van de situatie):
Wat gaat er mis als iets niet past bij jouw waarheid?
Hoe weten we zeker of wat een ander zegt waar is?
Kan er wellicht niet een kleine kern van “waarheid” zitten in datgene wat een ander zegt?
Hoe weet jij zeker dat iets altijd zo is?
Hoe weet je dat zo precies?

Als je uitgaat van DE waarheid, ligt het gevaar op de loer dat er geen ruimte meer is voor andere opties, andere meningen, andere gedachten. Hoe mooi zou het zijn als we ook oor hebben voor elkaars mening? Wat denk jij?

Tekst: Miranda Custers-Salmans